شمعدانی

آقاي مستور

shamdanyesoorati — Wed, 02 Jul 2008 10:38:18 GMT

شعر خيلي قشنگي از آقاي مصطفي مستور ، از نويسنده هاي محبوبم.‌

پرهيز كارى هاى صوفيانه

در اين هستي غم انگيز

وقتي حتي روشن كردن يك چراغ ساده ي « دوستت دارم»

كام زندگي را تلخ مي كند

وقتي شنيدن دقيقه اي صداي بهشتي ات

زندگي را

تا مرزهاي دوزخ

مي لغزاند

ديگر – نازنين من –

چه جاي اندوه

چه جاي اگر...

چه جاي كاش...

و من

– اين حرف آخر نيست –

به ارتفاع ابديت دوستت دارم

حتي اگر به رسم پرهيزکاري هاي صوفيانه

از لذت گفتنش امتناع كنم.

آفتاب گردان

shamdanyesoorati — Wed, 18 Jun 2008 07:28:18 GMT

آفتاب گردان

هرگز راز اين معما را نفهميد :

چرا رسوايي اين عشق به گردن او افتاد ؟!

مگر اين آفتاب نبود كه هر روز شرق تا غرب آسمان را مي پيمود

تا نور روز را به او هديه دهد ؟!!!

ملودي خادم ثامني

بازيگر

shamdanyesoorati — Wed, 18 Jun 2008 07:27:18 GMT

اي بازيگر گريه نكن ما همه مون مثل هميم

صبحا كه از خواب پا مي شيم ،‌نقاب به صورت مي زنيم

يكي معلم مي شه و يكي مي شه خونه به دوش

يكي ترانه ساز مي شه يكي مي شه غزل فروش

كهنه نقاب زندگي تا شب رو صورتاي ماست

گريه هاي پشت نقاب مثل هميشه بي صداست

هر كسي هستي يك دفعه قد بكش از پشت نقاب

از رو نوشته حرف نزن ،‌رها شو از كينه ي خواب

نقش يك درچه رو ، رو ميله ي يك قفس بكش

براي يك بار كه شده جاي خودت نفس بكش

مي خوام اين ترانه رو ، رو صحنه فرياد بزنم

نقابمو پاره كنم ،‌جاي خودم داد بزنم

سياوش

سنگ ملامت

shamdanyesoorati — Wed, 18 Jun 2008 07:21:18 GMT

تقدیم به دوست خوبم نازنين جون

سنگ ملامت

ني را به لب نهادي ،‌ ني بود ني شكر شد

دف را به كف گرفتي ،‌اندوه در به در شد

تو چشم را سرودي ،‌ او حسن را بيان كرد

سرمه تقربي يافت ،‌ آيينه معتبر شد

ارث من از بهشت است ،‌ سيبي كه نارس افتاد

سنگ ملامتت را پيشاني ام سپر شد

از نان و نور و باران ، نام تو را شنيدم

تا مادرم زمين بود ، تا آسمان پدر شد

از زير پلك خورشيد ، يك قطره ماه باريد

شب روي چشم ماليد ، آن ماه ر ا سحر شد

«مهناز سپهري »

قصه ي ما

shamdanyesoorati — Wed, 18 Jun 2008 07:18:18 GMT

چراميگن قصه ي ماقصه ي تنهاييه؟

چرا مي گن دنياي ماراستي چه دنياييه؟

جدايي افتاده اگه بين ما

به داد ما ميرسه روزي خدا

روزي همه پنجره ها به روي ما وا ميشه

آفتاب شادي ازپشت ابرهاپيدا ميشه...

رويين تن

shamdanyesoorati — Wed, 18 Jun 2008 07:12:45 GMT

در راهي كه در پيش گرفته اي ؛ بايد پاي تا سر رويين تن باشي

و بداني كه گاه برگي كوچك ، ‌براي مرگي ناگهاني دروازه اي بزرگ است

و به ياد داشته باش كه مرگ ، در ِ زندگي آشيل را از پاشنه در آورد

و اسفنديار ،‌ اسفنديار مغموم ،‌ هر چه ديد از چشم خود ديد !

يك قطره

shamdanyesoorati — Wed, 18 Jun 2008 07:10:18 GMT

فكر كردم مي توان زندگي را تسخير كرد

تا هميشه شاد بود و غصه را تحقير كرد

فكر مي كردم مي شود رنگ سياهي را نديد

راه غم را بست و تنها خنده را تصوير كرد

آرزو مانند يك دريا ، من فقط يك قطره ام

پس چرا زندگي يك قطره را تبخير كرد ؟!

مريم سليماني

عکس از وبلاگ دوست خوبم صبا

الاغ و الاغ ها

shamdanyesoorati — Sat, 10 May 2008 16:30:18 GMT

الاغی بارش را روی زمين انداخت. با خشم عرعر کرد و گفت : « من تا کی بار ببرم ؟ خسته شدم.»

صاحب الاغ که پيرمرد مهربانی بود ، بار را بر کولش گرفت و گفت :« الاغ جان خسته شدی ؟ حالا بی بار بيا تا خستگی ات در شود.»

پيرمرد و الاغ با هم می رفتند و پيرمرد می گفت:« رفيق دوران جوانی ام ، مونس دوران پيری ام ، الان به خانه می رسيم . توی کاه و جو ات مويز و کشمش می ريزم تا بخوری و کيف کنی. از چاه آب خنک و زلال برايت می کشم تا جگرت خنک شود.»

مردم کوچه و بازار با تعجب به الاغ و پيرمرد نگاه می کردند و هر کس حرفی می زد.

_روزگار عوض شده. به جای آن که الاغ بار ببرد ، صاحب الاغ بار بر دوش دارد.

_معلوم نيست کی الاغ است و کی صاحب الاغ ؟!

_پيرمرد ! الاغ را هم بر دوش بگير!

گوش پيرمرد به حرف مردم بدهکار نبود و با الاغ راز و نياز می کرد و می رفت.

ناگهان الاغ غيرتی شد و، جلوی پيرمرد زانو زد تا بار را بر پشت او بگذارد. پيرمرد گفت :« الاغ جان ! حرف الاغ ها ناراحتت کرد ؟!بلند شو!»

تا پيرمرد با بار پشت الاغ ننشست ، الاغ از جايش تکان نخورد.

از كتاب : ‌الاغي ها

نوشته ى محمد رضا يوسفى

بركه

shamdanyesoorati — Wed, 07 May 2008 14:55:18 GMT

باز ای دل بازيگوش، از سينه کجا رفتی ؟

با ديدن يک پرتو از هوش چرا رفتی ؟

تا از تو شوم غا فل در می روی از دستم

ای بچه ی بازيگوش من مادر تو هستم

درکوچه و پس کوچه ،گم می شوی آخرتو

خورشيد که اين جا بود رفتی تو پی پرتو؟

هم پرت و پريشانی هم ساده و بی کله

مثل بز شيطانی جا مانده ای از گله

ای برکه به دنبالت گشتم همه دنيا را

برگرد و بخوان از نو افسانه ی دريا را

ناصر کشاورز

معذرت خواهى

shamdanyesoorati — Mon, 05 May 2008 13:07:18 GMT

پست قشنگ پایین رو از یه دوست خوب که تو کار تئاتره گرفتم . در واقع این متن قسمتی از نمایش نامه شونه. یه نمایش فوق العاده قشنگ و تأثیر گذار .خیلی توپه.معرکه س.بیسته بیسته .آخرشه ....... هر چی بگم بازم کمه .

تازه داشت یادم می رفت :به جشنواره تئاتر فجرم راه پیدا کرده .

از همین جا هم عذر خواهی می کنم که بدون درج منبع آوردمش .